x
Serwis używa ciasteczek (cookies) – plików zapisywanych na dysku, w celu zapamiętywania informacji o korzystaniu z serwisu przez użytkownika (więcej).
Użytkownik zawsze może skonfigurować cookies w ustawieniach swojej przeglądarki internetowej.
Pomiń menu
Zamek Królewski na Wawelu - STRONA GŁÓWNA
wyszukiwanie zaawansowane
pl en większy rozmiar czcionkiwersja dla słabowidzących
MenuWzgórze Wawelskie - plan

















Zamek Królewski na Wawelu
Państwowe Zbiory Sztuki
31-001 Kraków, Wawel 5

centrala
(12) 422 51 55
e-mail: zamek@wawel.org.pl


informacja turystyczna
tel. (12) 422 51 55
wew. 219
e-mail: informacja@wawel.org.pl


kontakt dla mediów
(12) 422 51 55
wew. 380, 341
e-mail pr@wawel.org.pl


Press room
przejdź na stronę Esklepu Zamku Wawelskiego

Zamek w Pieskowej Skale


W renesansowym zamku Pieskowa Skała, położonym na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego, jest prezentowana ekspozycja sztuki europejskiej od średniowiecza do początku XVIII w. W miesiącach letnich przewidujemy otwarcie dalszych sal poświęconych dziełom sztuki z wieku XVIII do początku wieku XX.

 

 

POŁOŻENIE

W odległości 30 km od Krakowa i 70 km od Katowic, przy bocznej drodze nr 773, dochodzącej po 10 km do głównej trasy nr 4; na wzgórzu nad malowniczą doliną Prądnika, w otoczeniu lasów Ojcowskiego Parku Narodowego, w odległości 8 km od atrakcyjnej turystycznie miejscowości Ojców (zabudowania uzdrowiska, ruiny zamku, jaskinie Łokietka i Ciemna); przy Szlaku Orlich Gniazd, trasie turystycznej biegnącej wzgórzami Jury Krakowsko-Częstochowskiej i łączącej ruiny 6 dalszych zamków.

 

HISTORIA I ARCHITEKTURA

Zamek powstał w XIV w. na polecenie króla Kazimierza Wielkiego i wchodził w skład systemu obronnego na granicy ze Śląskiem. Strażnica ta strzegła także ważnej drogi handlowej łączącej Kraków z Wrocławiem i biegnącej doliną Prądnika. Od końca XIV w. zamek pełnił rolę rezydencji kilku możnych rodów polskich. Jako pierwsi w historii Pieskowej Skały zapisali się Szafrańcowie, którzy rozbudowali niewielką strażnicę, dobudowując na stromym wzniesieniu zamek dolny z dwoma cylindrycznymi basztami od wschodu, a potem w XVI w. przekształcając tę część zamku zgodnie z duchem epoki. Dziedziniec zamku został wówczas ozdobiony arkadowymi krużgankami w stylu płn.-włoskim i ozdobiony dekoracją rzeźbiarską o charakterze niderlandzkim (galeria maszkaronów i kartusze herbowe). W XVII w. Michał Zebrzydowski polecił dobudować od strony wschodniej umocnienia bastionowe w systemie nowowłoskim. Powstał w ten sposób dziedziniec zewnętrzny. W XVIII w., kiedy to zamek znajdował się w rękach rodziny Wielopolskich, Pieskowa Skała była miejscem słynnych polowań. W okresie rozbiorów zamek stał się ulubionym celem wycieczek ludności Królestwa Kongresowego i zwany był Muzeum Polski. Pod koniec XIX w. powstał tu pensjonat z ekskluzywną restauracją. Po II wojnie światowej zamek został przejęty przez skarb państwa i przeprowadzono w nim gruntowne prace remontowe pod kierunkiem prof. A. Majewskiego. W 1970 r. w komnatach Pieskowej Skały otwarto muzeum-filię Zamku Królewskiego na Wawelu w Krakowie.

 

MUZEUM

Zamek w Pieskowej Skale to najlepiej zachowana rezydencja obronna na terenie Jury Krakowsko-Częstochowskiej i jedyna funkcjonująca jako muzeum. Na skutek burzliwych dziejów zamku nie zachowały się tu historyczne wnętrza, a zbiory artystyczne właścicieli uległy rozproszeniu. Wszystkie prezentowane w muzeum zamkowym eksponaty są własnością Zamku Królewskiego na Wawelu. Nowa aranżacja plastyczna sal muzealnych (wystawę otwarto w 2000 r.) jest dziełem Małgorzaty i Macieja Radnickich.
 

Ekspozycja rozpoczyna się od sali średniowiecznej. Salę tę symbolicznie otwierają pochodzące z kościoła w Woli Radziszowskiej piętnastowieczne drzwi z zachowanymi okuciami i zamkiem. W ciekawy przestrzenny sposób wyeksponowana została kolekcja rzeźb gotyckich, pochodzących z niezachowanych czternasto i piętnastowiecznych nastaw ołtarzowych z terenu Polski, Śląska, Pomorza i Niemiec. Centralnym obiektem jest znakomity posąg nieznanej świętej, powstały w warsztacie niderlandzkim w 3 ćw. XV w. Kolekcję tę uzupełnia płaskorzeźbiona kwatera ołtarzowa ze sceną Narodzenia. Sposób przedstawienia postaci Matki Boskiej dowodzi, że twórca tego dzieła, niezidentyfikowany mistrz ze Szwabii, musiał zetknąć się z twórczością Wita Stwosza i znał krakowski Ołtarz Mariacki. Bogato reprezentowana jest też krakowska szkoła malarska XV wieku. Eksponowany jest tu m.in. unikalny obraz epitafijny Jana z Ujazdu i kwatery niezachowanego tryptyku przedstawiającego historię św. Stanisława. Z początku XVI wieku pochodzą dwa średniowieczne w swym charakterze gobeliny: niemiecki ze sceną wskrzeszenia Łazarza i wykonana we Flandrii werdiura herbowa.

 

Kolejna sala poświęcona została sztuce XVI wieku. Salę tę, z zabytkami renesansowymi, zdominowały 3 wielkie tkaniny flamandzkie. Gobelin ukazujący Parysa i Helenę na wyspie Kranae pochodzi z utkanej w Delft serii z historią Wojny Trojańskiej i stanowi depozyt katedry wawelskiej. Dwa pozostałe przedstawiają gry i zabawy pasterskie oraz niezidentyfikowaną jak dotąd scenę starotestamentową. W sali tej zaprezentowano także ciekawą kolekcję włoskiej majoliki. Wyroby z Urbino i Wenecji charakteryzują się barwną, figuralną dekoracją o treści mitologicznej lub zaczerpniętej ze Starego Testamentu. Talerze i misy z Deruty pokrywają przedstawienia wykonane szkicowo, jakby pośpiesznie.

 

W sali trzeciej eksponowane są obiekty pochodzące z XVII wieku. W pierwszej części tego pomieszczenia uwagę zwraca interesujący zespół obrazów szkoły holenderskiej ze znakomitym portretem otyłego mężczyzny pędzla Bartholomeusa van der Helst. Wysoką klasę artystyczną reprezentuje także zbiór bogato intarsjowanych i inkrustowanych sepetów włoskich i niemieckich. Eksponowany jest tu także manierystyczny, bogato dekorowany kredens niemiecki; wśród detali zdobienia odnajdujemy datę 1633. W drugiej części sali uwagę zwracają 3 wielkie gabloty zawierające cenne kolekcje naczyń i sprzętów codziennego użytku, wykonanych z cyny, kamionki, mosiądzu i miedzi oraz zbiór zamków i kłódek. Prezentowane tu obiekty pochodzą z XVII i XVIII wieku. Poza gablotami umieszczono cynową ladę (skrzynię na dokumenty) poznańskiego cechu krawców i potężnych rozmiarów, mosiężny reflektor gdański. Barokowe gobeliny przedstawiające powracającego z polowania młodzieńca i dziewczynę z koszem pełnym owoców zostały zaprojektowane przez jednego z najwybitniejszych artystów flamandzkich XVII wieku - Jacoba Jordaensa.

 

Ostatnia, czwarta sala prezentuje dzieła sztuki pochodzące z końca XVII i początku XVIII wieku. Póżnobarokową ekspozycję tej sali zdominował niezwykły zespół tkanin. Paradne łoże francuskie składające się z haftowanych srebrną nicią kapy, zaplecka, baldachimu i zasłon stanowiło własność Anny z Potockich Potockiej. Jej mąż Franciszek Salezy Potocki zamówił do swej rezydencji w Krystynopolu serię gobelinów przedstawiających historię Aleksandra Macedońskiego. Powstały one przed 1772 rokiem we Francji w Aubusson i stanowią kopie gobelinów wersalskich zaprojektowanych przez Charles'a le Brun'a w 2 poł. XVII wieku.

 

INFORMACJE TURYSTYCZNE
bilet normalny: 10 zł; bilet ulgowy: 7 zł
wstęp bezpłatny: piątek (z wyj. dni świątecznych i poświątecznych)

październik – kwiecień
poniedziałek: nieczynne
wtorek – niedziela: 10.00 – 15.30

maj – wrzesień
poniedziałek: nieczynne
wtorek – czwartek: 9.00 – 15.00
piątek: 9.00 – 13.00
sobota – niedziela, święta: 10.00 – 18.00

muzeum nieczynne: 1 stycznia, w Niedzielę Wielkanocną, 1 listopada oraz 25 grudnia

U stóp zamku znajduje się parking niestrzeżony płatny, w pobliżu parking przydomowy. Kawiarnia-restauracja "Zamkowa", urządzona w XVII-wiecznym bastionie jest czynna przez cały rok. Od maja do wrzesienia działają także: księgarnia, sklepik i stoisko z pamiątkami oraz "galeria pod kasztanem".

 

KONCERTY I KONFERENCJE

W podziemiach zamku znajdują się sale, gdzie organizowane są koncerty, spektakle i konferencje.

strona głównado góry