Malarstwo i rzeźba

 

Od początku istnienia wawelskiego muzeum eksponaty poddawano zabiegom konserwatorskim. W okresie międzywojennym jednym z większych przedsięwzięć w tym zakresie była np. renowacja renesansowych rzeźbionych  głów ze stropu  sali Poselskiej, przeprowadzona przez prof. Wiesława Zarzyckiego. Po II wojnie światowej dr Tadeusz Mańkowski, ówczesny dyrektor Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu, zorganizował nowoczesną Pracownię Konserwacji Malarstwa i Rzeźby, swą działalnością obejmującą również przedmioty rzemiosła artystycznego. Przez prawie trzydzieści lat pracownią kierował znakomity konserwator prof. Rudolf Kozłowski, którego wynalazki w zakresie technologii konserwacji są  do dziś  wykorzystywane na Wawelu.  Kolejnymi kierownika Pracowni Konserwatorskiej byli Jan Błyskosz i Anna Kostecka; obecnie kierownikiem jest  Ewa Wiłkojć, główny konserwator muzealny. O stan wawelskich muzealiów z zakresu malarstwa i rzeźby dba siedmioosobowy zespół konserwatorów o wysokich  kwalifikacjach.

 

W pięćdziesięcioleciu powojennym dokonano gruntownego odnowienia kilkuset obrazów i rzeźb, często najwyższej  klasy artystycznej. Do znaczących osiągnięć wawelskiej pracowni należy prowadzona od roku 1994 akcja konserwacji zespołu ponad osiemdziesięciu gotyckich i renesansowych obrazów włoskich (na ogół na drewnianym podłożu), pochodzących z kolekcji Lanckorońskich. Zabiegi konserwatorskie poprzedzane są specjalistycznymi badaniami fizyko-chemicznymi, dendrologicznymi i analizą formalną dzieła, przy współpracy z wieloma instytucjami naukowymi, zwłaszcza krakowską Akademią Sztuk Pięknych.

 

Bartolo di Fredi, Święty Augustyn, 1380 –1426, tempera, deska.

Obiekt w światłach analitycznych IR.

Bartolo di Fredi, Święty Augustyn, 1380 –1426, tempera, deska.

Obiekt w trakcie konserwacji.

Pomieszczenie do impregnacji, w którym znajduje się stanowisko laboratoryjne oraz stół do impregnacji dostępny ze wszystkich stron. Nad stołem odciąg miejscowy z opuszczanym okapem,  pozwala na prace przy użyciu dużych ilości odczynników chemicznych.

Rentgenoskop umożliwia analizowanie rentgenogramów w zestawieniu z badanym obiektem.